Navigeren door het Dining Budget Doolhof: Tips om je op koers te houden

Onlangs, terwijl ik bijsprak met mijn neef Parker, een tweedejaarsstudent aan Syracuse University, sprak hij over zijn creditcardschulden en voedseluitgaven tijdens zijn studie. Na dit gesprek werd ik nieuwsgierig naar het uitgavengedrag van studenten, vooral rond hun maaltijdaankopen. Parker had eerder geklaagd over de opties in de eetzaal en uitte zijn afkeer van de kwaliteit van het eten. In veel gevallen hebben hogescholen en universiteiten een soort monopolie op maaltijdplannen; het systeem is strikt genomen geen monopolie omdat studenten soms gemakkelijk buiten de campus kunnen eten, terwijl ze in andere gevallen verplicht zijn een maaltijdplan te kopen. Parkers enige opties waren zijn spaargeld uitgeven aan afhaalmaaltijden of de middelmatige maaltijden in de schoolkantine doorstaan. Dagelijks geld uitgeven zou zijn creditcardschuld vergroten, dus stelde ik voor dat Parker boodschappen zou doen om geld te besparen. Parker wees op een element dat ik niet had overwogen: de tijd die het kost om maaltijden te plannen, voorbereiden en bewaren.

Om met zoveel mogelijk studenten over voedseluitgaven te praten, maakte ik een paar dagen later een kort uitstapje naar de University of Maryland (U.M.D.). Mijn doel was om de financiële keuzes te begrijpen waar Parker voor stond bij het plannen van waar zijn volgende maaltijd vandaan zou komen. De gesprekken die ik met andere studenten had, maken duidelijk dat Parker niet alleen was in zijn financiële strijd om geld te besparen terwijl hij aan zijn voedingsbehoeften voldeed. Bijna elke student die ik interviewde gaf toe regelmatig fast-casual te eten, beïnvloed door het gemak en de smakelijkheid. Een eerstejaarsstudent aan de University of Michigan, Ann Arbor, verklaarde simpelweg dat de eetzaal niet aan de verwachtingen voldeed, waardoor ze bijna elke dag eten uit fast-casual restaurants ging. Toch zag bijna elke student de potentiële besparingen die ze konden profiteren van efficiëntere boodschappenpraktijken. Gezien de context denk ik dat het aan mij is om mogelijk uit te zoeken hoe ik boodschappen doen haalbaarder kan maken voor studenten, waaronder het budgetvriendelijker maken van boodschappen doen en koken thuis. Studenten met wie ik sprak, uitten zorgen over vervoersbeperkingen, plannings- en opslagproblemen, en het vinden van de beste aanbiedingen. Ik wil drie strategieën bieden om deze problemen aan te pakken en efficiënt te sparen.

Strategie 1: Coördineer het vervoer naar de supermarkt

Een eerstejaars student op de universiteit uitte de zorg dat ze überhaupt naar de dichtstbijzijnde supermarkt moesten om voedsel in te slaan. Ze zei: "Als ik naar de winkel zou gaan, zou ik Uber nodig hebben, wat ook duur is." Omdat veel studenten geen auto bezitten, zouden ze proactief Uber- of Lyft-ritten moeten coördineren, of een auto lenen met vrienden en klasgenoten om boodschappen in te slaan. Het voelt gewoon als een fout om het onvermogen om makkelijke ritten te vinden een excuus te gebruiken om je geld te verspillen aan dat broodje van 13 dollar van Potbelly. Blijf gewoon proberen, wees positief, en je kunt een manier vinden om te organiseren en naar de winkel te gaan! Dezelfde student legde uit dat het splitsen van ritten zou helpen om het gebruik van boodschappenbezorgdiensten zoals Instacart te elimineren, wat ook een kostenpost is die met veel onzekerheid gepaard gaat omdat het tijd kost om bezorgd te worden en misschien nooit aankomt. Afhankelijk van de locatie zou een ritje naar de supermarkt ongeveer gelijk zijn aan de prijs van één fast-casual lunch.

Strategie 2: Boodschappen in bulk kopen en voedsel onder leeftijdsgenoten verspreiden

In supermarkten krijgen we vaak twee paden te maken: misschien is het meest aantrekkelijk voor mensen op de universiteit met beperkte toegang tot voedselopslag het kopen van de kleinste portie, wat vaak een veel hogere eenheidsprijs heeft. Dit betekent dat het duurder is om alleen een fles van 20 oz frisdrank te kopen. De prijs van een enkele fles van 20 oz, wanneer verkocht in bulk, is meestal lager. Deze optie heeft een lagere eenheidsprijs, hoewel velen de voordelen van bulkkoop niet inzien. Een deel van de reden hiervoor is dat veel studenten gewoon niet genoeg ruimte hebben in hun koelkast in hun studentenhuis. Toen ik vroeg naar bulkkoop, legde een student snel uit dat "[ze] nauwelijks drie dingen in haar vriezer kan krijgen." Het belangrijkste voor jou, financieel slimme lezer of student, is om de bulkoptie te kopen en dit voedsel te verdelen onder je medestudenten of medestudenten. Stel bijvoorbeeld dat je amandelboter wilt. In plaats van één pot voor 13 dollar te kopen, koop je een groot potje of een multipack als het beschikbaar is tegen een iets hogere totaalprijs en verdeel de inhoud onder je collega's. Je hebt alleen Venmo of Cash App nodig om deze strategie te laten werken.

Strategie 3: Technologie benutten voor planning en het vinden van deals

Als studenten van eind tienerjaren en begin twintig zijn we ongelooflijk bedreven met onze smartphones. Dit omvat het downloaden van de nieuwste apps voor productiviteit en entertainment. Het was voor mij dan ook schokkend dat veel studenten met wie ik sprak niet op de hoogte waren van maaltijdplanningsapps zoals BuzzFeed Tasty, Mealime en Intent. Deze apps kunnen worden gebruikt voor maaltijdideeën en boodschappenlijstjes om uitgaven in supermarkten te beheren en om te plannen wat we moeten kopen voor die volgende lekkere maaltijd. Bovendien kennen slechts enkele studenten met wie ik sprak van Flipp of winkelloyaliteitssystemen om boodschappen te besparen. Wanneer ze gecombineerd worden en met enige ervaring worden gebruikt, kunnen deze apps het verschil maken tussen tien fast-casual maaltijden per week kopen en drie kopen, wat een aanzienlijke besparing is. Hopelijk zal deze digitale boodschappenaanpak niet alleen het proces van het beheren van uitgaven stroomlijnen, maar ook hopelijk betere financiële discipline stimuleren en de kracht van financiën die in ons allemaal schuilgaat, stimuleren.

Het toepassen van deze boodschappenstrategieën kan aanvankelijk ontmoedigend en tijdrovend aanvoelen; toch zijn er aanzienlijke besparingen mogelijk voor degenen die bereid zijn het werk te doen. Bovendien benadrukt deze praktijk een groter verhaal van financiële geletterdheid en empowerment onder studenten. Door boodschappen doen te veranderen van een routineklus in een strategische financiële activiteit, kunnen studenten meer gemotiveerd zijn om deel te nemen. De proactieve houding bij budgettering geeft studenten inzicht om toekomstige financiële landschappen te navigeren, van het beheren van studieleningen tot het leggen van de basis voor langdurige financiële planning en pensioen. De reis door de supermarktgangen wordt een metaforische reis naar financiële onafhankelijkheid, waarbij elke bewuste in plaats van impulsieve aankoop een stap dichter bij financiële stabiliteit en vrijheid weerspiegelt.

Nog een extra tip: houd een spreadsheet bij van al je uitgaven om je financiën bij te houden. Bekijk deze modelspreadsheet die twee populaire maaltijden vergelijkt onder de U.M.D.-studenten die ik heb geïnterviewd en hun alternatieven voor supermarkten: Zoals je rechts kunt zien, als je deze alternatieven gebruikt en naar de supermarkt gaat, lopen de besparingen vrij snel op. Ik hoop dat degenen die dit lezen studenten en andere lezers die geïnteresseerd zijn in financiële geletterdheid kunnen helpen deze strategieën toe te passen, hun eigen inzichten te ontwikkelen over hoe ze geld kunnen besparen en hun financiële kennis kunnen verbeteren, waardoor de samenleving en henzelf ten goede komen.