Το χάσμα εμπιστοσύνης στον χρηματοοικονομικό αλφαβητισμό

Η ανάλυση του PISA για την αντιμετώπιση παραδοσιακών χρηματικών θεμάτων συνοψίζει πόσο σίγουροι αισθάνονται οι μαθητές για έξι εργασίες[1, σελ. 171][2, σελ. 405]. Κατά μέσο όρο στα 20 συστήματα, οι νέοι άνδρες αισθάνονται σίγουροι ή πολύ σίγουροι για το 53% των έξι καθηκόντων και οι νέες γυναίκες περίπου το 40%, ένα χάσμα 12,3 ποσοστιαίων μονάδων[7]. Το PISA ρώτησε επίσης για ένα ξεχωριστό σύνολο πέντε εργασιών που εκτελούνται σε τηλέφωνο ή υπολογιστή, όπως η μεταφορά χρημάτων, η πληρωμή μέσω τηλεφώνου ή η διατήρηση ασφαλών στοιχείων πληρωμής. Είναι ενδιαφέρον ότι οι νέες γυναίκες αισθάνονται μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση για τις ψηφιακές εργασίες παρά για τις καθημερινές: αισθάνονται σίγουρες για το 58% αυτών, έναντι 40% των νέων γυναικών που αισθάνονται σίγουρες για τις έξι καθημερινές εργασίες. Οι νέοι άνδρες είναι επίσης πιο σίγουροι για τις ψηφιακές εργασίες (65%), επομένως το χάσμα είναι μικρότερο, στις 6,8 μονάδες, αλλά δεν κλείνει. Οι νέοι άνδρες εξακολουθούν να έχουν σημαντικά μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση σε 15 από τα 20 συστήματα[7].

Δείτε πώς απάντησαν νέες γυναίκες και άνδρες σε κάθε ερώτηση, σε κάθε σύστημα →

Φυσικά, καμία ιστορία που έχω αναλύσει ποτέ σχετικά με τα οικονομικά δεν είναι απλή: μεταξύ των μαθητών που συμμετείχαν στο τεστ, οι νεαρές γυναίκες βαθμολογούνται σημαντικά υψηλότερα από τους νέους άνδρες στον χρηματοοικονομικό αλφαβητισμό σε τρία συστήματα: Βουλγαρία, Μαλαισία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα[7]. Οι νέοι άνδρες εξακολουθούν να έχουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και στα τρία, αν και στη Μαλαισία το χάσμα εμπιστοσύνης είναι πολύ μικρό για να είναι στατιστικά σημαντικό.

Εάν ο χρηματοοικονομικός αλφαβητισμός και η εμπιστοσύνη αντικατοπτρίζουν ο ένας τον άλλον, το χάσμα εμπιστοσύνης θα συρρικνωθεί όταν συγκρίνονται νέοι άνδρες και γυναίκες με την ίδια βαθμολογία χρηματοοικονομικού αλφαβητισμού. Δεν το κάνει: η διατήρηση της βαθμολογίας είναι ίση με το μέσο χάσμα στις 12,2 ποσοστιαίες μονάδες[7]. Από το δέκατο των μαθητών με τη χαμηλότερη βαθμολογία στο υψηλότερο, το μερίδιο των εργασιών για τις οποίες οι νέοι άνδρες αισθάνονται σίγουροι αυξάνεται κατά 13 μονάδες (46% σε 59%) αλλά των νέων γυναικών μόνο κατά 9 (37% σε 46%).

Είναι ενδιαφέρον ότι το χάσμα εμπιστοσύνης μεταξύ νεαρών ανδρών και νεαρών γυναικών είναι πολύ μικρό όσον αφορά την εμπιστοσύνη σχετικά με τη «διαχείριση των χρημάτων μου». Μπορείτε να το δείτε κάνοντας κλικ στα διάφορα στοιχεία ερωτήσεων στο παρακάτω σχήμα.

Αυτή η ενότητα ομαδοποιεί τους μαθητές με βάση το υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης που ολοκλήρωσε κάθε γονέας (μεταβλητή HISCED του PISA)[3]. Κατά μέσο όρο, οι τρεις ομάδες έχουν περίπου το ίδιο μέγεθος: γονείς με δευτεροβάθμια εκπαίδευση ή λιγότερο (35% των μαθητών), γονείς με πτυχίο ή πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (30%) και γονείς με μεταπτυχιακό ή διδακτορικό (35%)[7]. Η Κόστα Ρίκα δεν έχει δεδομένα εκπαίδευσης γονέων, επομένως αυτοί οι μέσοι όροι καλύπτουν 19 συστήματα.

Το μερίδιο των καθηκόντων για τα οποία αισθάνονται σίγουροι οι νέοι άνδρες αυξάνεται από 50% όταν κανένας γονέας δεν έλαβε εκπαίδευση πέρα από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση σε 55% όταν ένας γονέας είναι κάτοχος μεταπτυχιακού ή διδακτορικού. Το μερίδιο των νέων γυναικών αυξάνεται μόνο από 39% σε 41%, και καθόλου μεταξύ των δύο κορυφαίων ομάδων. Το χάσμα μεταξύ των φύλων επομένως αυξάνεται από 11,1 σε 14,6 ποσοστιαίες μονάδες, μια στατιστικά σημαντική διεύρυνση 3,4 μονάδων (95% διάστημα εμπιστοσύνης 1,1 έως 5,7). Είναι σημαντικά μεγαλύτερο στην κορυφή από ό,τι στο κάτω μέρος σε 4 από τα 19 συστήματα και στενότερο σε κανένα[7]. Ο ευρύτερος δείκτης οικογενειακού υπόβαθρου του PISA, ο οποίος μετρά επίσης τα επαγγέλματα και τα υπάρχοντα των γονέων στο σπίτι[2, σελ. 401], δείχνει μια πιο απότομη εκδοχή του ίδιου μοτίβου: στα τέταρτά του το χάσμα αυξάνεται από 9,9 σε 15,8 μονάδες[7]. Αυτές είναι συσχετίσεις σε συγχρονικά δεδομένα. Δεν δείχνουν ότι το οικογενειακό υπόβαθρο προκαλεί τη διαφορά.

Είναι ενδιαφέρον ότι οι πλουσιότερες χώρες στο ΑΕΠ τείνουν να έχουν μεγαλύτερα κενά εμπιστοσύνης: στις 20 χώρες το χάσμα είναι περίπου 2,8 ποσοστιαίες μονάδες μεγαλύτερο για κάθε διπλασιασμό του κατά κεφαλήν ΑΕΠ[7][8]. Η Μαλαισία, η Βουλγαρία και η Βραζιλία έχουν μερικά από τα μικρότερα κενά. Η Δανία, η Ουγγαρία και η Νορβηγία μερικά από τα μεγαλύτερα. Η Σαουδική Αραβία είναι η πιο ξεκάθαρη εξαίρεση: περίπου τόσο πλούσια όσο η Αυστρία, με ένα από τα μικρότερα κενά. Υπενθυμίζουμε ότι το γράφημα δείχνει ένα μοτίβο. Αυτό δεν δημιουργεί αιτιώδη σχέση.

Το κύριο στοιχείο για εμάς στο Dollar Scholars είναι ότι ο χρηματοοικονομικός αλφαβητισμός δεν θα είναι ποτέ η τελική λύση για τη φτώχεια ή για να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να βελτιώσουν τη ζωή τους. Υπάρχουν πολλαπλές αλληλεπικαλυπτόμενες δυναμικές στις οποίες τα άτομα πρέπει να αντιδράσουν πέρα από τον οικονομικό αλφαβητισμό. Αν και επικεντρωνόμαστε αυστηρά στον χρηματοοικονομικό αλφαβητισμό, αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι Dollar Scholars πρέπει να αφιερώσουν χρόνο για να κατανοήσουν την πιο πρόσφατη έρευνα και να κατανοήσουν ποια άλλα πιθανά ζητήματα μπορεί να επηρεάζουν τους φοιτητές του Dollar Scholars που θέλουν να βελτιώσουν την οικονομική τους ευημερία.